וַיֹּאמֶר֩ ל֨וֹ אֵלִיָּ֜הוּ אֱלִישָׁ֣ע ׀ שֵֽׁב־נָ֣א פֹ֗ה כִּ֤י יְהוָה֙ שְׁלָחַ֣נִי יְרִיח֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיָּבֹ֖אוּ יְרִיחֽוֹ׃
האָט אֵלִיָהו צו אים געזאָגט: אֶלישע, בלײַב דאָ, איך בעט דיך, װאָרום גאָט האָט מיך געשיקט קײן יריחו. האָט ער געזאָגט: אַזױ װי גאָט לעבט, און אַזױ װי דײַן זעל לעבט, אױב איך װעל דיך פֿאַרלאָזן. און זײ זײַנען געקומען קײן יריחו.
From David to Destruction
In our situation, Eliyahu HaNavi seeks to elicit three times from Elisha an expression of a deep commitment: “Chai Hashem, VeChei Nafeshecha Im E’ezeveka,” “as Hashem lives and by your life that I shall not leave you” (Melachim II 2:2, 2:4, 2:7). Eliyahu HaNavi hopes that Elisha’s expressions of commitment at this intense parting moment will endure for the rest of Elisha’s lifetime.